بنوشت

یادداشت های کمال فراهانی

فرهنگ انتظار

۲۰ اسفند ۱۳۸۴ در دسته دسته‌بندی نشده

این اواخر با توجه به روی کار آمدن دولت محافظه کار در ایران شاهد بحث هایی در مورد امام زمان و فرهنگ انتظار بودیم. از داستان کذایی چاه جمکران تا نقشه راه امام زمان که به دستور مقامات بلند پایه مسکوت ماند. با من پرواز کنید و از ایران پر اشوب که در حال حاضر در انتظار تصمیم شواری امنیت است به آمریکای شمالی بیایید. تعجب نکنید اینجا هم فرهنگ انتظار وجود دارد. فقط با کمی تفاوت در منتظر به فتح ت(یا همان چیزی که انتظارش را می کشند). چند روزی است که هوا رو به گرمی گذاشته و دانشجویان و مردم که گویا مدت ها حسرت به دل بوده اند در حال کم کردن لباس های خود و برهنگی لاقل قسمتی از اندام خود هستند. با چند نفر که صحبت می کردم با شوق و ذوق از تابستان و بهار یاد می کردند. البته به هیچ وجه من الوجوه لازم به صحبت کردن نیست. فقط کافی است یک مقدار سر به زیر نباشید تا “آنچه نادیدنی است، آن بینی”. مرزهای جغرافیای چنان مفاهیم و پیش فرض های انسان ها و طرز نگرش را تغییر می دهند که گاه می توان تا مدت زیادی به تفاوت ها و تضاد ها فکر کرد و گاه می شود که بخندی و یا اینکه خیلی تلخ از کنار واقعیت بگذری. اما آنچه روشن است اینکه نسل ما خیلی راحت با همه مسابل کنار می آید. شاید به همان دلیل که دوستم، هادی نیلی در وبلاگ خود آورده و آن این که نسل ما کاملا سکولار تربیت شده است و این یکی را واقعا می توان پای حکومت نوشت و خود می تواند یکی از ملزومات حرکت به سمت یک جامعه سکولار دموکراتیک در آینده باشد.

نوشتن نظر