بنوشت

یادداشت های کمال فراهانی

زمان و زندگی

۲۷ آذر ۱۳۸۴ در دسته دسته‌بندی نشده

یکی از اولین مواردی که در غرب به سرعت وجدان می شود گذر زمان و کمبود وقت است. هر چه قدر در ایران برای انجام کارها می توان دراز مدت برنامه ریزی کرد و در کمال آرامش آن کار را انجام نداد، در بلوک غرب باید در نهایت فشردگی وقت برنامه ریزی کرد و با توجه به کمبود وقت حتما آن کار را انجام داد. سیستم کار در غرب بی نهایت بی رحم است و در خیلی از موارد کوچکترین اشتباهی را بر نمی تابد. همه مردم سخت کار می کنند و چرخ های اقتصاد کشور را به گردش در می آورند و در نهایت هم بنا به میزان در آمد از امکانات بهره مند می شوند. نکته ای که قابل تامل است اینست که سطح در آمد هر چه که باشد پول چندانی پس انداز نخواهد شد. به نسبت بالا رفتن در آمد افراد در نظام های سرمایه داری و حتی نیمه سرمایه داری مانند کانادا مخارج هم به دلیل عوض شدن Life Style بالا می روند و نقل قول صریح بسیاری از افراد اینست که در کانادا پولی پس انداز نخواهد شد. بسیاری از کارها با فشار روانی زیادی همراه هستند و این فشار را همه افراد تحمل می کنند ولی در عین حال کیفیت خدماتی که به مردم ارایه می شود هم به همان نسبت بدون نقص و عالی است. همه افراد جامعه تلاش می کنند تا سطح کیفیت زندگی را بالا ببرند و بالا بودن سطح تحصیلات و داشتن کار خوب و شرایط مناسب هیچ گاه هیچ چیزی را تضمین نمی کند.چه بسا افرادی که به دلیل بحران های مالی شرکتی که در آن کار می کنند به راحتی اخراج شده اند و هر چند خسارت‌هایی دریافت کرده اند که تا حدی بهبود دهنده آلام بوده اند ولی فشار روانی ناشی از بیکاری عواقب ناگواری داشته است. مقایسه کردن با شرایط ایران هم به قول اساتید ما exercise ای باشد برای خود حضرات بازدید کننده.(Hint: Negate everything)

نوشتن نظر