بنوشت

یادداشت های کمال فراهانی

نقطه سر خط

۲۵ آذر ۱۳۸۴ در دسته دسته‌بندی نشده

به حمد الله امروز آخرین امتحان را دادیم و فرصتی پیش آمد تا اصلاحی کرده، سر و صورت را صفا داده تا از نگاه های عجیب و غریب دوستان قدری خلاص شویم. خوشحالی حاصله منجر به کارهایی شد که در حالت عادی از من شاهد نخواهید بود. به عنوان مثال برف بازی در سرمای ۴- و صد البته با آستین کوتاه و دمپایی لغزان که چند مرتبه ما را نقش زمین کرد. تصور کنید که شب را با اضطراب دو امتحان که اتفاقا پشت سر هم هستند در ساعت ۱۱ خوابیده اید تا صبح زود بیدار شوید و پی بقیه مطالعات را بگیرید که زنگ خطر ساختمان چنان پرده گوشتان را پاره می کند تا با دمپایی از ساختمان خارج شوید و پس از ۲۰ دقیقه معطلی و بازگشت متوجه بی حس بودن پای مربوطه شوید. صد البته در آمدن از زیر این فشار و خبرهای خوش دیگر که به عللی از ذکر آن خودداری می شود باعث می شود که یک روز را در تورنتو خل بازی در آورید. مطالب برای نوشتن به قدری زیاد است که الان هیچ حضور ذهنی ندارم. زود به زود به روز خواهم کرد در ایام کریسمس. مری کریسمس!!

نوشتن نظر